29.9.18

Havnin er í einum góðum stima


Havsins fruktir er lokkandi heitið á Barbara Fish House, sum fríggjakvøldið hevði fasta matskrá. Fyrimyndin er úr fronskum, Les Fruits de mer, ið sipar til el marisco, sum spaniólar kalla skeljadjór úr sjónum. Ein hugmynd, sum vit best kenna úr bóndans haga, og sum fevnur um tað, ið hagin kastar av sær, og borðið kann bera um heystið. Síðan aldarskiftið hevur matgerðin flutt seg, og ikki sjálvdan tengja við hugtakið list afturat henni, so vit fáa matlist á borðið.


Býtt út á trý evni, skeljafiskur, heystskurður og bankatoskur, skipa matstovurnar Heima í Havn fyri temakvøldum. - Endamálið við hesum fríggjakvøldum er at hækka gastronomiska støðið hjá kokkum, tænarum og hjá gestunum, soleiðis at tilvitið um góðar, burðardyggar føroyskar rávørur økist, og øll í felag menna gastronomisku kollveltingina her á landi, siga Johann Mortensen, stigtakari, og John Mikkelsen, matstovuleiðari, sum bjóðar innar.


Kokkur í kvøld er Kári Kristiansen úr Kollafirði. Tá móðurmálsdagur var hildin 23. mars í fjør, var Kári kokkur í grannahúsinum, Ræst, har hann borðreiddi við tí mest áhugaverda, eg minnist meg hava smakkað á eini føroyskari matstovu. Tá skrivaði eg á bloggin: “Mest sjáldsami rættur er hin fjórði. Tá eg í áðni fekk annan rættin, blóðkakuna, undir góman, hugsaði eg, at her hevði riggað væl við reyðum berum omaná, antin jarðberum ella hindberum. Nú komu tey, hindberini. Turkaði omaná turrar grindabitar, spikstrimlar og kovaost, við eplamorli. Hetta er so sjáldsamt, at eg ivist í, hvar eg skal byrja. Samansetingin er hvørki meir ella minni enn second to none.”


Men aftur til fríggjakvøldið í gjárkvøldið. Hvørt av húsunum Heima í Havn, Áarstova, Fútastova, Nýggjastova, Baianstova og Dandastova, hava sín stíl, servering og støði. Barbara Fish House er av tapas slagnum, ikki langt frá kappingarneytanum, Katrinu Christiansen, um hornið. Í hesum parti av Havnini hevur ein góður stimi tikið seg upp seinastu árini.


Fyrst er eitt niðurundirkast, ella undirskot, sum onkur hevur kallað aperitiffin, fordrykkin, sum er katalansk sjampanja, og tí rópast cava og er perlandi svallig, ovast á fasta vínlistanum, ið er eitt glas til hvønn av rættunum. So byrjar borðreiðingin. Fyrsti borðiskur er hummarabisque, ið boðar frá tí komandi - og beint nú angar av kamillute. Ráðini eru at taka borðiskin upp í hondina og súpa. So er tónin lagdur. Einfalt og greitt.


Annar rættur er igulker, sum er lagt omaná laksarogn og sagogrýn við radisudálum og grønmeti undir. Aftur stendur spanska hvítvínið øllum kurl. Tað, at para vín við smárættir, er enn ein av nýggju matlistaligu førleikunum í Havn. Eisini hjá Óla í Bjórkovanum í Sirkus seinni á kvøldi. At matur og drekka skulu matcha og verða í rættari røð.


Triði rættur er køld gazpacho, sum er grønmetissúpan við dekorativari agurk og olju omaná, og sneið av jákupsskel undir. Leskiliga grønt úr bláa havinum. Spennandi spenni.


So kemur ein breyðflís við kræklingi eftir spanskari fyrimynd, og tí er kallað escabeche, ið er siðvenja kring Miðjarðarhavið. Himmalskt.


Fimti satsur er bouillon súpan við rækjum og soppum. Vanliga fiskasúpanin í matstovuni, sum verður skonkt úr kannu, er nakað linlig, men hendan súpanin var sterk.


Høvuðsrætturin er jomfrúhummari, langoustine. Eitt rokaligt fat við sitrónum og klanvaksna hummaranum, sum er skorin eftir longdini, so afturparturin er lættur at pilka úr. Verri er við klónum, sum eg ikki fái nakað úr. Við breyði og kremi smakka hummarahalarnir frálíkt. Til høvuðsrættin fáa vit franskt hvítvín úr Chablis, sum Annika Repond Sørensen serverar.


So hellir undan, og vit fáa fyrst krapa av greyp, grape sorbet, í vaniljukremi, og sjókulátu við crumble, góðum morli omanyvir, og so kaffi og brandy.


John Mikkelsen, matstovuleiðari, sigur at hini bæði temakvøldini Heima í Havn verða fríggjakvøldið 28. oktober, tá vælumtókta heystkvøldið verður aftur í Áarstovu, og fríggjakvøldið 9. november, tá Føroya Banki verður á skránni við sponskum víni í Barbara Fish House.

Jú, Havnini er í einum góðum stima eitt regnvátt fríggjakvøld. Manga takk, Kári!