Birk

Um dagarnar hitti eg amerikansku hjúnini, Neils og Neelie Skoulund Kruse, sum búgva við Foxánna í Cary, Chicago.  Tey vóru við ferðamannaskipinum Azamara, og nú Neils verður 75, hava tey sett sær fyri, fyrstu ferð, at vitja í Føroyum.  Hann er av Kruse ættini úr lítla staðnum Snogebæk, "et fiskerleje", millum Nexø og Dueodde heilt har eysturi á Bornholm.  Fyrsti Kruse, sum kom til Føroya, Jens Jørgen, var hagani og síðani hava nøkur fólk í føroysku ættini tikið Snogebæk sum millumnavn. Fyrstu ferð eg møtti Neils var í januar 2001, tá Edward Fuglø, Unn og eg vitjaðu framsýningina, "Vikings: The North Atlantic Saga", í American Museum of Natural History í New York. Ørindini vóru at skapa eina fatanarrammu um Útnorðurframsýningina "Hunters of the North" , sum hevði føroyska heitið "Veiðimentan í Útnorðuri" og norðurlendska heitið "Fangskultur i Vestnorden". Edward skuldi seta handritið hjá Jóan Pauli Joensen í senu, so framsýningin kund...

Køksleiðarin, Karolina Sobolewska, sum er úr Póllandi, og matstovuleiðarin, Regitze Krambeck Pihl, sum er av Tvøroyri, standa á odda fyri matstovuni og kokkteylbarrini, Tubbak, sum letur upp í næstu viku. Við søguliga handilsnavninum fara tær at skapa eitt nýtt rúm millum Áarvegin og Húsabrúgv, mitt í gomlu Havnini. Í sama nýbygningi, upp at Hafnia og við egnari inngongd frá Áarvegnum, er Kjöt, har kjøtið er frá bóndanum í Havnardali, Poul Müller, sum eg gekk í skúla saman við. Matstovuleiðari er Marcus Trier og Beinta á Bøgarði er marknaðarleiðari. Sum navnið greitt bendir á er hon, eins og sangstjørnan úr Hoydølum, Filip á Smið, úr Kaldbak. Stjóri á Hotel Hafnia er Pætur Trónd. Í eina tíð hevur Áarvegurin verið merktur av byggiarbeiði, tungum bilum og høgum kranum. Nú sæst ein fittur partur av úrslitinum, og í næstu viku verður endaligi parturin avdúkaður, har serliga útiparturin, borðreiðing í gjøgnumskygdum glasrúmum, er nýskapandi. Tummasi Justinussen líkt, finnur hann upprunan ti...

Vilt tú ein góðveðursdag, meðan tokan liggur gráslavin yvir Havnina, uppliva eina grasgrøna bygd, sum enn er autentisk, og harumframt fáa ein eyka ágóða framíhjá og púra óvæntað uppliva og eygleiða, hvussu hon tekur móti fremmandafólki, er at fara norður til Tjørnuvíkar. Tað gjørdi eg í dag - hóast tað ikki er ráðiligt at traðka í fótafarið hjá meistaranum, Jørgen-Frantz, sum frá sjósíðuni skrivaði ferðafrásøgn úr Sjeyndum her á Tjørnuvíksleiðini í 1927. Men kargari eygberingar kunnu eisini gera tað ein óforpliktandi hásummardag knapt hundrað ár seinni. Komin út úr heilhuldu Havnini, byrjar at klárna í Sundalagnum, har tað gongur upp fyri mær, hvussu avkrøkt Sundalagið er blivið, eftir at Eysturoyartunnilin varð tikin í brúk hin vegin. Onkur eg tosi við, fegnast, at nú er friður av teim mongu bilunum, sum tíðliga og seint koyra til og frá arbeiði og gera sneisaørindi í Havn, hóast depilin kring brúnna um Streymin varð skýrdur og veruliga væntaðar at verða miðdepil Føroya. Nú skulu ...