Skip to main content

Posts

Showing posts with the label tónleikur

Mín kurator listi

Tað er okkurt stuttligt við at sleppa at kuratera ein playlista í Útvarpinum. Spæla musikk og plátur meðan øll lurta. Gera eina byrjan, eina miðleingju og so ein enda, akkurát sum tá vit lærdu at skriva stíl. Í ein tíma. At halda tíðini fastari, so hon stendur still, at bestamma tað, sum øll skulu lurta eftir í einum rúmi, har einki annað er at lurta eftir. Nakað sum at hyggja eftir Portugal og Ronaldo, sum spæla fótbólt móti Kongo. Tú ert fangaður í eini boblu av ongum á einari kanal, har einki annað er at síggja. Ein zombie í ongamannalandi í djúpasta Afrika, til ein rættir tær hondina og sigur Doktor Livingstone I presume? Kanska er kortini nakað uppliftandi og nýskapandi við at prika hol á summarbobluna við nettup at gera ein ómælandi playlista frá byrjan til enda, tá alt kemur til alt. Avbjóðingin er bara, at tað er sum at skera í reytt tjúkksaftað sjele. Tað víkir og glíður undan, og so hvørt tær lukkast at fáa ein bita, um man kann kalla munnberingina so, og lyftan hann upp á sk...

Eidsvåg hartar kirkjuna

  Misjonskirken Norge hevur júst havt ársmøti, har ein samtykt er gjørd, um einasta máta at liva sum hjún: «Ekteskapet er Guds gode ordning for samliv, for en mann og en kvinne. Menigheten utfører vigsel og velsignelse i samsvar med denne forståelsen.» Samtyktin er farin víða í norskum miðlum.   Kendi norski rokkpresturin, Bjørn Eidsvåg, sum fleiri ferðir hevur sungið í Føroyum, og í fjør fekk eina kirkjuliga virðisløn, Brobyggerprisen , hevur straks skrivað ein nýggjan sang, har hann varpar ljós á, hvussu kirkjan – næstan – kann rúma – næstan – øllum. Á egna Facebook vanganum skrivar teologurin og sangarin, Bjørn Eidsvåg: Inspirert av Sarah 15 år, som ble sitert i Vårt Land i forbindelse med Misjonskirkens vedtak om å holde skeive utenfor, skrev jeg en sang: Nesten alle vil vi ha med de sang «Alle vil vi ha med» de sang «Elsket for den jeg er» de sa: «Jesus døde for alle fordi han elsker enhver» i dette rommet hvor sangen runget og varmen rådet var det g...

Hvat er ein góður countrysangur?

Copilot teknaði Martinu McBride, sum syngur tvítýðuga Independence Day hjá Gretchen Peters Countrytónleikur er tað mest tjóðarbyggjandi og útbreidda fyribrigdið at samansjóða fólkið í USA, ikki bara arbeiðaran, men fólkið í síni heild. Tí pínur tað forsetan Donald Trump, at Martina McBride, sum er kend við "Independence Day", ikki vil vera við í konsertrøðunum, sum byrja 25. juni og halda fram til 10. juli. Endamálið við konsertunum er at hátíðarhalda amerikansku tjóðarsøguna í 250 ár kring amerikanska frælsisdagin, Independence Day, sum er 4. juli. Umframt countrystjørnuna McBride, og sterka og tvítýðuga sangin hjá Gretchen Peters, "Independence Day", eru fleiri aðrar sangstjørnur, sum ikki vilja vera við í konsertætlanunum hjá Trump, tí tær kenna seg lumpaðar. - In my mind I thought this was a great way to celebrate the states and also bring people together in the way that only music can, sigur Martina McBride á X. Miðlavanur, sum forsetin er, avlýsir hann a...

Konsertir í Havn

Havnin hevur tikið seg nógv fram við fleiri tónleikaútgávum hetta vikuskiftið. Marianna Winter í Norðurlandahúsinum og Poulsen Brothers í Reinsarínum. Og enn er Mentanarnáttin ikki byrja. Hon verður næsta vikuskifti. Fríggjakvøldið var konsertin hjá Marionnu "The More You Know" í Norðurlandahúsinum. Eitt inniliga intimt, og tó komplekst og ikki minst visuelt sannførandi senusjov við nógvum úttrykkum frá happy-pop til fløktar familjurelatiónir í titulsanginum, har nakað persónligt er uppá spæl. Fleiri luttakandi, bæði tekniskt í salinum og berføtt á grøna pallinum hjá Jenný Kragesteen, har Ragnar Finsson er ein av týðuligu styrkjunum afturat Marionnu, bæði instrumentalt og vokalt. Í byrjanini er eitt gjøgnumskygt net hongt upp sum ein eksotisk náttklubba drapering, so heitið á áktuellu LP plátuni kann lýsa upp og standa á netinum mitt í rúminum, sum verður eitt interaktivt multimedia videosjov millum okkum møttu beint nú. Ein frálíkur gimmick, modernaður og retro, tá Marianna ...

Beatlesbókin verður enn betri

Paul McCartney er á Saturday Night Live og spælir The Days We Left Behind Ørminnist, at Sigrún, sum vertur í Degi og Viku, spurdi Katrina Dahl, hvussu tað var at blíva eldri, nú hon var fyrstvald í nýggja eldraráðið í høvuðsstaðnum.  - Ja, hvat er alternativið, svaraði hon og leveraði besta laiv-svar eg minnist. Og nú ert tú har sjálvur. Næstan. Í barnaskúlanum kundi henda, at vit máldu okkum eftir føðingardøgum hjá stjørnunum, tí tað stóð í lummabókunum, vit tá høvdu. Brian Wilson og Chet Atkins raktu mín dag. Tað dámdi mær einki. Men Paul McCartney var bara tveir dagar frá mínum føðingardegi. Tað hevði nógv at siga. Tá. Milson plagdi at siga, at fyri at finna inn til strukturin, grundsubstansin, í upptøkum, brúkti hann minstu monitorhátalarar, Tannoy, og skrúvaði hart frá. Tá arbeiddi hann við gittaranum hjá Petur Hans Poulsen í Opus í sanginum "Dýrdarkvendi", ikki ólíkur Dave Edmunds. Í morgun standi eg og busti tenn og barberi mær á vesinum við nýggju plátuni hjá sk...

Av øllum verður lovað

Tá eg hoyrdi henda nýggja sangin, ið er stevfast reglubundin, og tó lættur sum ein fjøður, mátti eg á netið at leita eftir NordVisa og Visans Vänner, so norðurlendskur er sangurin hjá Steintóri og Eyðuni. Norðurlendskur í botn og grund. Ikki sum nakað avmarkandi, men bekennandi seg til eina siðvenju, ið alt ov leingi hevur ligið í dvala, og kanska hildið seg frá at bjóða nakað nýtt, tí norðurlendski samhugin og samleikin er uppifjaraður, nú vit hava havt enskt upp í saman í evropeiskum sangkappingum. Í hesi hevd vil eg aftur til upprunan, tann føroyska í tí norðurlendska. Har rakar hesin sangur í blett, er eitt beinrakið plettskot. Undir heitinum, "Av øllum verður lovað" , sum gevur ein farra av tíðarleysum sálmi, eru orðini um ein friðleysan elskara, mannin, sangurin er ognaður, sum eftir reikan, hevur funnið frið. Eyðun sigur, at ellinta oktobur í fjør mistu vit okkara góða vin, Hanus G. Johansen. - Steintór og eg hava gjørt ein sang í andanum hjá Hanusi og Poul F. um...

Gittarfokus

Um dagarnar kom Pauli Reinert Poulsen, sum vit kenna frá sendingunum Hoydalar, á gátt við nýggju LP plátuni "Sál", níggju kompositiónir, fýra hjá Óskari, tríggjar hjá Bárði og tvær hjá Paula sjálvum. Rógvi á Rógvu er við trummurnar og íslendski Óskar Guðjónsson, sum spældi við Mezzoforte, og nú hevur bólkin ADHD, spælir saxofon. Tutl gevur út, myndina á plátuhúsanum gjørdi danski Poul Janus Ipsen og útgávukonsert er í Reinsarínum í Mentunargøtuni í Havn leygardagin 30. mai. “Sál” varð innspæld í Sjónleikarhúsinum í Havn eftir einum degi í august 2024.  Higartil dámar mær best "Scoville" hjá Bárði, har gittarspælið hjá Paula er í góðum fokus.  Men er tað pipar-skalin, sum sipað verður til í heitinum, Scoville, ella er tað amerikanski gittarleikarin, sum eitir næstan tað navnið? - Jú, hatta er scoville skalin, men heitið og lagið eru eisini ein viðurkenning av amerikanska gittaristinum John Scofield. Mín portalur til jazz tónleik sum heild var gittaristurin John...

Eurovision er eitt totalsjov

Sangarin, Pete Parkkonen, og klassiski violinspælarin, Linda Lampenius, umboða Finnland í Eurovision sangkappingini í ár við sanginum 'Liekinheitin', sum merkir eldvarpari Árliga Eurovision Song Contest, sum hesuferð er í eysturríkska høvuðsstaðnum, Wien, fyllir ikki bara hálvfjerðs ár, men er eisini heimsins størsta afturvendandi sjónvarpssjov. Sjovið er í allar mátar second to none. Akrobatarnir, ið taka yvir í fyrru hálvfinalu, og undirhaldsvirðið í kvisskapping millum fremmand frásøgufólk á staðnum. Og so fyrst og fremst báðir spikararnir á pallinum og danski Ole Tøpholm í mikrofonini til okkum í Føroyum, tí vit í ár duga ikki betur. Einaferð var Gunnar Nolsøe í hesum leikluti, sum hann megnaði til fulnar. Sjálvspeiandi kvinnuligi spikarin bjóðar saman við medvertinum einum avstralskum sangara á pallin. Tey tosa um munin á Austria og Australia, sum í enskttalandi miðlaheiminum kunnu verða mistikin fyri at verða tað sama. Nei, sigur hon og tekur niður eftir egnum ser...

Tjóðarbygging arbeiðarans

Vit eru í Klaksvík, Sólrun og Terje hava boðið okkum at gista eitt hanagleiv frá Varpinum, har vit hava loyst bilett at føra okkum aftur til tónleikaumhvørvið hjá Teimum av Kamarinum í Conradsbrekku í Havn, har eyðkendu húsini, vit innkomin síggja á stórskermi í gongini, enn standa. Dávur Winther hevur tikið myndirnar. Væl upplagdur, bjóðar Ólavur, sum sjálvur er av Kamarinum, vælkomin, sniðfundigur og presist orðaríkur á hægsta kunningarstøði, púra uttan talubløð í útvið tveir tímar. Ein stuttlig nærvera, ið førir teg trygt gjøgnum alla konsertina, sum er fjøltáttað, ella versatile, sum enska orðabókin sigur, eisini við stuttligum tilsipingum, so hvørt tær koma, sum mentamálaráðharrin, ið kanska fer at bøta um korini hjá tónleikarum og hvørjir jólagávupakkarnir munnu verða til Beinir, Aksel og Bárð. Fyrsta, hann bjóðar á pall, er Theresa, sum greiðir frá, at heiðurskonsertin fyri Teimum av Kamarinum er endabresturin á Várljóði, sum er tónleikavikan í Norðoyggjum, ið Visit Norðoy stend...