CoPilot gjørdi myndina við støði í tekstinum Á aðru síðuni mandigir menn í ljósareyðum skóm sum fáa reytt á vátgrønum vølli tá heimlandstrygdin og appilsinfrunturin í casa blanca vrakar og havnar so blankskallavinurin infantint kann takkla eitt bil og dribla á ranguni til útselt er í fifa forfanin hóast einki nyttar at snýta ain't that just like Belgium meðan deyðin framkallar Bill og minnið um tiknar myndir av føroyskum lendingum á Hahnemühle pappír í Cross Village tosa um synir og spurningin um eg nakrantíð aftur sleppi at kenna rættara landið sum horvið er
Veit ikki, hví eg leygarkvøldið sat og hugsaði um klassiska meistarafilmin hjá Miloš Forman frá 1975 "One Flew Over the Cuckoo's Nest", sum Ken Kesey skrivaði í 1962 og vit lósu í enskum í øðrum ge. Kanska var tað fyrst Matías Galarza, ein á liðinum hjá Paraguai hetta kvøldið, og kanska eisini liðfelagin Andrés Cubas, og seinni eisini Juan José Cáceres, sum liggjandi og púra óneyðugt velur at seta gaggurnar á skinnabeinið á fyrimyndarliga M'Bappe, sum øvut av frumskógardreingjunum úr Suðuramerika, har fótbóltur kanska er einasta ljós at sleppa úr favelaini, fær meg at hugsa um skótarørsluna hjá boaranum Baden Powell, ið gav okkum ein ivasaman tátt, Boaratáttin, heilt norður til Føroya. Uttan nakran dómaraseðil, fingu faveladreingirnir eina blástempling í kappingini við le Bleau úr mentaða heiminum. Infantino av Blankaskála hevur nógv at gera, skal hann fáa onnur enn M'Bappe, og nú eisini rógvandi sigursnorðmenn, mentaðar millum aðrar tjóðir á altjóða leikvøl...