Birk

  Við Beatles- og listabókum á borðinum í íbúðini House of Sin hjá Epstein í París, sæst bretski politikarin og diplomaturin, Peter Mandelson, í undirbuksum við eini ónevndar kvinnu í morgunkápu. Amerikanska Department of Justice kunngerð myndina. Ríkmaðurin Jeffrey Edward Epstein (1953-2019) verður á Wikipedia lýstur við hesum inngangssetningi: American financier, child sex offender, serial rapist, and human trafficker. Afturvið myndum av politiskum maktpersónum í berum undirbuksum, sum omanfyri, og einum bretskum prinsi, ið toyggir seg inn yvir eina unggentu á gólvinum, undrast vit yvir tíðindini, sum eisini eru undirbygd av orðaknøppum meylsamskiftið frá Epstein, ið greitt er um kynsligar tænastur, eisini til norsku krúnprinsessuna. Er hetta nakað, sum er frammi í tíðini, har maktin leitar eftir nýggjum mátum at hundsa við okkum, og sementera sína egnu ódeyðiligheit?  Er reality sjovið hjá Trump flotið inn í okkara egnu stovur og hevur tryggjað honum makt, meðan tað,...

  Alternativ ferðamál, sum ikki fylgja hópferðavinnu, hava avbjóðingar, hvussu spennandi tey kunnu tykjast. Sky News sigur í dag frá, at fleiri enn 1500 bretar, sum hava verið í Kabo Verdi og hildi frí, eru vorðin sjúk. Tey hava fingið álvarsliga ilt í búkin, helst av mateitran. Seks bretsk ferðafólk eru deyð, fýra teirra inn fýra mánar eftir at hava verið í frítíðaroyggjunum. Bretska løgfrøðingastovan hjá Irwin Mitchell umboðar raktu ferðafólkini, sum hava verið í Kabo Verdi og hildið frí. Í fjør upplivdi eg Kuba, sum ynskir at gerast eitt feriuparadís sum í gomlum døgum. Veruleikin er tó, at landið er í fríum falli, har hvørki elektrisitet ella reinhald riggar. Ert tú ein daredevil, er hugtakandi við egnum eygum at uppliva hetta forfall, sum í allari neyðarsligheit er hugtakandi. Men ferðamál í vanliga chartertankanum er tað ikki. Feriuparadísið Kabo Verdi hevur navn eftir Cap-Vert í Senegal, sum er vestasti staður á fastlandinum í Afrika.

Mikudagin var Rúni Nielsen á vitjan í køkinum við tveimum mikrofonum frá Harrapoddinum . Tær eru smærri enn rullupylsurnar, ið vanliga verða settar á borðið hjá poddkastarum, sum vóru vit til altars hjá Al Capone og Marconi í tretivunum.  Hesar hjá Rúna eru frá avstralska Røde og mest sum ósjónligar og gloymdar, tá tær verða klipsaðar á flippuna.  Upptakarin er fartelefonin, og so starta vit og verða avbrotnir, tá kaffimaskinan larmar við boðum um, at nú eru tveir tímar farnir, og hon lukkar demonstrativt. Uttan at vit nakra løtu tendraðu ella kannaðu eftir í teldu og telefon, tí tær eru slettis við í borðprátinum um Náttarravnar, Bankatosk í Áarstovu, Whiskysmakking í gamla Seglhúsinum og tað undarliga, at tíma at geva seg undir arbeiði hjá øðrum, alt meðan fjørðurin reisir seg og regnið setir niður og dukar á gluggan.  Stikkorðini, Rúni hevur sent mær í messenger, eru: gastronomi, náttarravnar, filmur, at ferðast, at smakka uppá orðini…poddkastmentan + bloggamentan. For...

  Sjáldsamt at lesa so góðan tekst, sum henda hjá Trygva Danielsen Bríksl, krím og spentar spengur í Oslo , sum undir frámerkinum hugleiðing er í Sosialinum í Vikuskiftinum, sum ískoytisblaðið eitir. Glitrandi góður. Trygvi eygleiðir tveir av hondbóltsdystunum hjá føroyingum í Oslo, har hann sjálvur býr. Fyrra eygleiðing er munandi sterkari og ber boð um, at hin seinna helst er stytt, fyri at passa á tvær opnur, sum í avísformi er rættuliga vítt. Í einum føroyskt miðlaðum gerandisdegi - har tú neyvan fært samanhang í útvarpstíðindini, tí tey eru so út av lagið illa lisini; gudviti, hvussu tey eru skrivaði, men til upplestur rigga tey ikki, tí tey verða tað bera kønk - er tað ein rár hending, at tú sum lesari, lurtari ella hyggjari kennir teg virðismettan, og kanst fara mettur frá at hava konsumerað eitt miðlaprodukt. Tað hendi í hesum føri. Eg bleiv enntá svangur eftir meir. Tí hetta er ein rundferð í Oslo, har vit renna okkum í snávingarsteinar, sum skrivarin hegnisliga og ...

  Sjálvan minningardagin fyri holocaust og onnur fólkadráp, hava danskir veteranar í stillum sett eitt flagg fyri hvønn falnan danskan hermann við navni og dagfesting á í krígnum í Afganistan. Hóast minnisfløggini eru sett í blómukassar á almennum vegi, hevur amerikanska sendistovan við Dag Hammerskjölds Allé, við eins nógvum numrum sum jólakalendarin, fýraogtjúgu, ruddað tey burtur. Donsku veteranarnir vildu við stilla tiltakinum minnast teir vinir, ið fullu í krígnum. Orsøkin til markeringina er, at amerikanski forsetin, Donald Trump, ikki bara tileinkisger, men eisini ger gjøldur burtururúr donsku luttøkuni á hermótinum. Tað løgna er, at sama dag er einki mark fyri, hvussu amerikanarar og vit onnur minnast øll fólk, sum søguliga eru fallin í allari krígsstøðu, og at undirstøðið í hesum friðarvarðveitandi minnisarbeiði fyri størsta partin sprettir úr USA. Tað er ástøðið hjá Gregory Stanton, sum í tíggju kanska alt ov einføldum stigum peikar á, hvussu láturliggering, úti...

Í dag er holocaustdagur, altjóða dagur til minnis um, at henda dag í 1945 fann og fríaði Reyði herurin hjá Sovjettsamveldinum jødar og onnur kúgað fólk, sum enn vóru á lívi í Auschwitzleguni. Norska minnistalvan sigur, at bara á hesum stað varð hálv onnur millión dripin. Skrivað stendur: «Altid la dette sted vare et rop av fortvilelse og et varsel til menneskeheten, hvor nazistene myrdet omkring halvannen million menn, kvinner og barn, hovedsalig jøder fra flere land i Europa. Auschwitz-Birkenau 1940-1945.» Krígsárini varð ein triðingur av jødiska fólkinum í okkara heimsparti, seks milliónir - og onnur ótald, sum eisini vórðu forfylgd - strikað, tileinkisgjørd, týnd og útruddað, ikki fyri nakað, tey høvdu gjørt, men fyri nakað tey vóru. Myndirnar tók eg í Auschwitz á sumri í 2023, har munkar, lesandi og heilt vanlig ferðafólk møttust í tí, sum eftir er av miðevropeiska villfarilsinum at rudda út tey, ið ikki hóskaðu inn í røttu myndina, sum tá var, av etableraðum dannilsi í koman...

  Mær dámar at hyggja, sigur franska Isabelle Huppert í samrøðu við íslendsku filmskvinnuna Veru Sölvadóttir. Nýggi franski filmurin Ríkasta kona heimsins , sum fiktivt byggir á L’Oréal søguna og Banier-Bettencourt ‑ m á lið, er liðugur og Hrönn Sveinsdóttir hevur boðið okkum í Bió Paradís, har franskir filmsdagar eru á sjeyogtjúginda sinni. - Eg eri ein spectator og mær dámar at spæla persónar heldur enn leiklutir, sigur fremsta kvinnuliga franska stjørnan, ið 72 ára gomul gongur høgt uppí at varðveita biograf sum rætta rúmið at uppliva film í. Sjálv hevur hon og hennara nærmastu tveir biografar í París. Í dag er hon heiðursgestur á fronsku filmsdøgunum og tær hava verið á listasavni og tosa um at síggja og uppliva visuella list. Franska sendiráðið í Íslandi og Alliance Francaise de Reykjavík eru fremstu stuðlar nú tíggju franskir verða vístir, teirra millum Hin fremmandi , sum er nýggjasti filmurin hjá François Ozon, har hann í svørtum og hvítum byggir á skaldsøguna hjá Albert ...