Birk

Í Smiðjuni í Lítluvík sýna seks fólk úr Myndafelagnum Fokus fram í hesum døgum. Opið er til í morgin, týsdag klokkan 18, tá tey taka framsýningina niður. Tað fyrsta eg leggi til merkis er, at góða gamla analoga tøknin og prentaðu pappírsmyndirnar, sum eru settar í rammu, er, um enn ikki einaráðandi, so ikki heilt trokað burtur av talgildu tøkini, vit øll hava í lummanum á telefonini. Formaðurin, Oddfríður, sum skeinkir kaffi og bjóðar smákøkur, hevur verið í Malaga á páskum og dyrkað sjangruna street photography, at ferðast, eygleiða og candidly, tað er uttan fyrireikandi ætlan, tikið myndir á staðnum, so hvørt hann sær eitt motiv. Til endamálið brúkar Oddfríður eitt Richo og eitt Fuji kamera. Prentaðu svørthvítu myndirnar frá páskaferðini í Malaga hevur hann sett á hvíta veggin, sum er beint fyri, tá tú kemur inn, og lagt hinar á tveir kassar niðriundir. Óli, sum eg fekk at posera við hundinum, er næstformaður í felagnum og hevur fimm innrammaðar myndir, har eina er av Amtmansgarðin...

Vit eru í Klaksvík, Sólrun og Terje hava boðið okkum at gista eitt hanagleiv frá Varpinum, har vit hava loyst bilett at føra okkum aftur til tónleikaumhvørvið hjá Teimum av Kamarinum í Conradsbrekku í Havn, har eyðkendu húsini, vit innkomin síggja á stórskermi í gongini, enn standa. Dávur Winther hevur tikið myndirnar. Væl upplagdur, bjóðar Ólavur, sum sjálvur er av Kamarinum, vælkomin, sniðfundigur og presist orðaríkur á hægsta kunningarstøði, púra uttan talubløð í útvið tveir tímar. Ein stuttlig nærvera, ið førir teg trygt gjøgnum alla konsertina, sum er fjøltáttað, ella versatile, sum enska orðabókin sigur, eisini við stuttligum tilsipingum, so hvørt tær koma, sum mentamálaráðharrin, ið kanska fer at bøta um korini hjá tónleikarum og hvørjir jólagávupakkarnir munnu verða til Beinir, Aksel og Bárð. Fyrsta, hann bjóðar á pall, er Theresa, sum greiðir frá, at heiðurskonsertin fyri Teimum av Kamarinum er endabresturin á Várljóði, sum er tónleikavikan í Norðoyggjum, ið Visit Norðoy stend...

Guðrið Hansdóttir tónleikari og sangari, og Beinir Bergsson, rithøvundur, geva í dag út nýggja LP plátu, "Sýrublað", á plátufelagnum Tutl, har útgávan eisini fæst í 180 gram marble vinyl, klár at leggja á plátuspælaran. Tekstliga verður sýrublaðið nýtt í útgávuni sum ein mynd upp á nakað, sum at síggja til er líkt fleiri øðrum bløðum, men tá tú bítur í tað, so kemur ein so óvæntaður, sterkur smakkur fram, og somuleiðis leita tekstirnir eftir hesum smakkinum í nærsambandinum millum tvey. Tað sigur góða kunningartilfarið um útgávuna, so hvørt støku sangirnir er givnir út. Fráboðan um kvalitet og virðing av lurtara. - Eg og Beinir komu at kennast, tá vit tóku útbúgvingina Listaligt arbeiði á Setrinum. Tá byrjaði okkara samstarv, sum síðan bleiv til eina heila plátu, sigur Guðrið í práti, nú "Sýrublað" er á gáttini við nýggju sangum. - Guðrið er ein so dugnaligur tónleikari. Eg haldi, at hon vísir elastisitetin í tekstunum, tá hon syngur, so ymiskar sjangrur, at o...

ChatGPT gjørdi myndina eftir at hava lisið tekstin niðanfyri Trigger-happy er eitt hugtak, ið kom til mín um páskirnar. Síðan eg fór at skrivað blogg, síggi eg í teljaranum, at í tveimum førum havi eg brúkt hetta enska orð. Í 2022 í tekstinum undir yvirskriftini "Vit eru samsek í Holodomor" , og í 2016 í yvirskriftini "With God On Their Trigger Happy Side" . Orsøkin til júst henda seinna bloggin var, at bønarmaðurin Franklin Graham, sonur prædikumannin Billy, tá var í Føroyum og savnaði trítúsund fólk at hoyra gleðiboðskapin. Stutt eftir var kristni amerikanski sangarin, Larry Gatlin, sum tá sang "An American With A Remington", eisini her og sang fyri fáum á møti í Kelduni. Teir eru báðir, Franklin og Larry, við í amerikanska Landsbyrsufelagnum, American Rifle Association, sum sæst omanfyri. Sitandi amerikanski varaforsetin, J.D. Vance, ytst til vinstru, er nú eisini í stríði við eina meinigheit, tí hóast hann ongantíð hevur gingið har, brúkar hann...

Hetta er hon, ið hugtók meg mest á StOVEtónum í Nólsoy í ár, Ronja Rasmussen, við lágmæltum sangum. Uttan partú at skulla vinna á skróvi, glinti og smápráti uttan úr køkinum og úr innaru stovuni, gjørdi hon í øllum stillføri just tað, nú sangirnir vóru har, og stillført kravdu sítt rúm, so tað gekk ein løta, sum í twilight zone, áðrenn tú varnast at konsertin er byrjað. Uttan at leggja seg út við rúmið í rødd ella ljóði. Bara við telefonini sum lummabók á knænum, syngur hon beint út í stovuna, bygdina og verðina, ja heilt til Pluto, nú rúmdin og mánaferðir aftur eru settar á skrá millum prestar í miðlunum, og fær løtuna at standa stilla, so nógv hevur hon at syngja. Teir verða betri og betri, sangirnir, so tá eingin dettur niður í millum í hesi sjáldsama reinu og skæru stovukonsert, er hin seinasti, Hygg at mær, ovastur. Hon hevur nógv at syngja um. Minnir ikki sørt um eina sangspíran í sjónvarpsrøðini Hoydalar. Kanska hava tær havt sama sanglærara. Frá klokkan fýra til átta var eg á f...