Veit ikki, hví eg
leygarkvøldið sat og hugsaði um klassiska meistarafilmin hjá Miloš Forman frá
1975 "One Flew Over the Cuckoo's Nest", sum Ken Kesey skrivaði í 1962
og vit lósu í enskum í øðrum ge.
Kanska var tað fyrst
Matías Galarza, ein á liðinum hjá Paraguai hetta kvøldið, og kanska eisini liðfelagin
Andrés Cubas, og seinni eisini Juan José Cáceres, sum liggjandi og púra
óneyðugt velur at seta gaggurnar á skinnabeinið á fyrimyndarliga M'Bappe, sum øvut
av frumskógardreingjunum úr Suðuramerika, har fótbóltur kanska er einasta ljós
at sleppa úr favelaini, fær meg at hugsa um skótarørsluna hjá boaranum Baden
Powell, ið gav okkum ein ivasaman tátt, Boaratáttin, heilt norður til Føroya.
Uttan nakran
dómaraseðil, fingu faveladreingirnir eina blástempling í kappingini við le
Bleau úr mentaða heiminum. Infantino av Blankaskála hevur nógv at gera, skal
hann fáa onnur enn M'Bappe, og nú eisini rógvandi sigursnorðmenn, mentaðar
millum aðrar tjóðir á altjóða leikvøllum fyri ordelig lond.
Men minnissjónin
úr Forman filmin frá 1975, sum vit á okkara leiðum til denna dag kalla
"Gøgereden", og heilt serliga sekvensurin, tá teir á afturlætnari
deild rýma, stjala bussin og fara at fiska, stendur sum meitlaður í filmstein fyri
mær. Soleiðis gongur alt í ring á heimsins spælistøðum millum mentan og ómentan.
Comments